Ο Νούνος - του Γεωργίου Φαγογένη

        Το βιβλίο αποτελεί μια αξιόλογη συμβολή στον χώρο της προφορικής ιστορίας και της βιωματικής αφήγησης, καθώς καταγράφει τις εμπειρίες ενός Κερκυραίου στρατιώτη στη Μικρασιατική Εκστρατεία μέσα από μια προσωπική και οικογενειακή μαρτυρία. Η επιλογή του συγγραφέα να μεταφέρει τη βιογραφική αφήγηση του Νούνου (νονός) του προσδίδει στο έργο αυθεντικότητα και συναισθηματικό βάθος, στοιχεία που λειτουργούν ως βασικά του πλεονεκτήματα. 

        Ιδιαίτερα θετική αξιολογείται η ειλικρίνεια της γραφής. Ο συγγραφέας, αν και δεν είναι επαγγελματίας λογοτέχνης, καταφέρνει να αποδώσει τα γεγονότα με απλό, κατανοητό και παραστατικό λόγο, χωρίς υπερβολές ή δραματοποίηση. Η απουσία λογοτεχνικών τεχνασμάτων ενισχύει την αίσθηση αλήθειας και καθιστά την αφήγηση άμεση και προσιτή στον αναγνώστη. Η συναισθηματική του εμπλοκή δεν αποδυναμώνει το κείμενο, αντίθετα, προσδίδει ζωντάνια και ανθρωπιά, αναδεικνύοντας τη βιωματική διάσταση της ιστορίας.

        Σημαντικό πλεονέκτημα του έργου είναι η συμβολή του στη διάσωση της συλλογικής μνήμης. Μέσα από την προσωπική εμπειρία του Νούνου, ο αναγνώστης προσεγγίζει τη Μικρασιατική Καταστροφή όχι ως αφηρημένο ιστορικό γεγονός, αλλά ως προσωπικό τραύμα και ανθρώπινη δοκιμασία. Ιδιαίτερη αξία έχει ο τρόπος με τον οποίο αποδίδεται η αγωνία της επιστροφής και η σωτηρία του, στοιχεία που δεν εξιδανικεύονται, αλλά παρουσιάζονται μέσα από το ανθρώπινο βλέμμα ενός απλού στρατιώτη. Το ιστορικό γεγονός της Μικρασιατικής Καταστροφής φωτίζεται έτσι από τη σκοπιά της καθημερινότητας, δίνοντας φωνή σε εκείνους που συνήθως μένουν στο περιθώριο της επίσημης ιστορίας. Ωστόσο, από αξιολογική σκοπιά, μπορεί να επισημανθεί η περιορισμένη ιστορική τεκμηρίωση ή η απουσία ευρύτερου ιστορικού πλαισίου, γεγονός που καθιστά το βιβλίο περισσότερο μαρτυρία παρά ιστορική μελέτη.

Ο Στόουνερ, του John Williams

Ο Στόουνερ του Τζον Γουίλιαμς είναι από εκείνα τα βιβλία που διαβάζεις και νιώθεις ότι, χωρίς πολλούς καλλωπισμούς, σου ανοίγουν μπροστά στα μάτια μια ολόκληρη ζωή με ποικίλες εκφάνσεις. Ο ήρωας, ο Γουίλιαμ Στόουνερ, είναι ένας άνθρωπος που ξεκινά η ζωή του από ένα φτωχό αγροτικό περιβάλλον και καταλήγει να την αφιερώσει στο πανεπιστήμιο και στη διδασκαλία. Δεν είναι κάποιος μεγάλος επαναστάτης ούτε κάποιος ήρωας με την κλασική έννοια. Είναι απλώς ένας άνθρωπος που αγαπάει τη λογοτεχνία και βρίσκει σ’ αυτήν το νόημα της ύπαρξής του. 

Το βιβλίο, με έναν τρόπο σιωπηλό αλλά πολύ δυνατό, δείχνει πόσο συχνά η ακαδημαϊκή ζωή – που από έξω φαίνεται σαν ένας κόσμος γνώσης και προόδου – μπορεί να είναι γεμάτη μικρότητες, ίντριγκες και προσωπικά συμφέροντα. Ο Στόουνερ το ζει αυτό στο πετσί του: αντί να επιβραβευτεί για την αφοσίωση και την αγάπη του στη διδασκαλία, βρίσκεται συχνά στο περιθώριο, θύμα αντιπαλοτήτων και προσωπικών βεντετών. Αυτή η πλευρά του βιβλίου είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική και πικρή, γιατί αναδεικνύει πόσο εύκολα μια “ιερή” εικόνα, όπως του πανεπιστημίου, μπορεί να αποδειχθεί σαθρή.

Ζωή που υπήρξε, Χάρης Γαντζούδης

Το φθινόπωρο είναι για μένα η εποχή της ανάγνωσης. Τα απογεύματα γίνονται πιο ήσυχα, συχνά με μια κούπα καφέ στο χέρι και ένα βιβλίο να σε ταξιδεύει. Κι αν δεν είναι η ανάγνωση, τότε μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα ταιριάζει απόλυτα στη μελαγχολία της εποχής. Μαζί με αυτά, ήρθαν και τα πρώτα βιβλία που διάβασα για να γεμίσω αυτή τη φθινοπωρινή διάθεση.

Ανάμεσα σε όσα βιβλία πέρασαν αυτό το Φθινόπωρο στα χέρια μου, ξεχώρισα το βιβλίο του Χάρη Γαντζούδη με τίτλο «Ζωή που υπήρξε».

Μια σειρά από 23 ποιήματα γεμάτα έντονα συναισθήματα και απότομες εναλλαγές με έκανε να διαβάσω το βιβλίο αυτό με μια ανάσα.

Οι Αναμνήσεις της Ειμαρμένης - Ναυπλιώτης Μιχάλης

Δεν διαβάζω ποτέ τυχαία. Διαλέγω τα βιβλία μου ανάλογα με το πώς νιώθω και τι θέλω να μου προσφέρουν τη στιγμή που θα τα ανοίξω. Έτσι, άφησα αυτό το βιβλίο να περιμένει από τον χειμώνα και το κράτησα για το καλοκαίρι, που ένιωθα ότι θα ήταν η πιο κατάλληλη στιγμή για να το απολαύσω. Και τελικά είχα δίκιο.

Το βιβλίο έχει τίτλο «Οι Αναμνήσεις της Ειμαρμένης» του Μιχάλη Ναυπλιώτη, από τις Εκδόσεις Διάπλαση. Έφτασε στα χέρια μου ένα πρωινό (ευχαριστώ θερμά τον συγγραφέα που μου το έστειλε ο ίδιος!) και από τότε ήξερα ότι θα έρθει η στιγμή να το διαβάσω και να το μοιραστώ μαζί σας.

Σύνοψη του βιβλίου:

Στις σελίδες του δεν θα βρείτε γνώμες ή σχολιασμούς, αλλά καταγραφές γεγονότων από το 2127. Μας μεταφέρει σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία, οι ίντριγκες και τα κρατικά μυστικά καθορίζουν την πορεία της ανθρωπότητας. Σταδιακά, η αφήγηση επικεντρώνεται σε ανθρώπους-κλειδιά, σε πρωταγωνιστές που σφράγισαν τις εξελίξεις, ενώ ο αφηγητής –ο Κένεθ Μακγκρέγκορ, πρώην υπουργός Πληροφοριών της Ευρωπαϊκής Αυτοκρατορίας– αποκαλύπτει γεγονότα που έριξαν φως σε μια ολόκληρη εποχή.

Μαντάμ Μποβαρύ, Gustave Flaubert

Πάει καιρός που διάβασα αυτό το βιβλίο, όμως δεν ξέχασα σε καμία περίπτωση αυτή την ιστορία. Έχοντας εντρυφήσει αρκετά στη μελέτη του γαλλικού στυλ, ήρθε η ώρα να εμβαθύνω και στη γαλλική λογοτεχνία, ένα κομμάτι πολύ σημαντικό στη παγκόσμια γνώση. Γαλλία και πάλι Γαλλία λέω από μέσα μου όσο γράφω αυτές τις γραμμές.  

Σύνοψη του βιβλίου:

H Μαντάμ Μποβαρί είναι η ιστορία της Έμας, μιας όμορφης, απλής κοπέλας στη γαλλική επαρχία, η οποία ονειρεύεται μια ζωή ουτοπική, σαν κι αυτή που περιγράφεται στα ρομαντικά βιβλία, γεμάτη έντονες συγκινήσεις, πολυτέλειες, πάθη και φλογερούς έρωτες. Όμως ο γάμος της με τον Σαρλ Μποβαρί, που είναι εξαιρετικά αφοσιωμένος και πράος αλλά βαρετός για κείνη σύζυγος, κάθε άλλο παρά ιδανικός θα αποδειχθεί και θα τη βυθίσει στην ανία και την πλήξη μιας ζωής πεζής και ανούσιας, όπως ορίζουν οι κοινωνικές συμβάσεις και οι συντηρητικές ιδέες της υποκριτικής επαρχίας. Η Έμα θα κυνηγήσει τη χίμαιρα, το όνειρο, τις φαντασιώσεις της για έναν μεγάλο έρωτα σε πρόσωπα που είναι ωστόσο δημιουργήματα του κόσμου τον οποίο περιφρονεί και απεχθάνεται. Όταν όμως οι μάσκες πέσουν και δει τη γύμνια και τη φτώχεια της ψυχής τους, ποιο μονοπάτι θα ακολουθήσει για να ανακαλύψει την προσωπική της αλήθεια; Αμείλικτο σαν τραγωδία, βίαιο σαν δράμα, δηκτικό σαν κωμωδία, το κοινότοπο θέμα της μοιχείας αποκτά βαθύτατα ανθρώπινες διαστάσεις στο έργο του Φλομπέρ. Διαβρωτικό και ρηξικέλευθο, το αριστουργηματικό αυτό νατουραλιστικό μυθιστόρημα έφερε επανάσταση στον τρόπο γραφής της εποχής, συγκρούστηκε με τις φόρμες του ρομαντισμού και, με την άκαμπτη αντικειμενικότητά του, σφράγισε την απαρχή μιας νέας εποχής στη λογοτεχνία. (από Public)