Ήθος - Πάθος - Λόγος: Το αρχαίο μυστικό της επιτυχίας, Λεωνίδας Γαλάνης

Βρισκόμαστε μόλις δύο ανάσες πριν από τα Χριστούγεννα. Λίγο πριν παραδώσω την πρόοδο της διατριβής μου, πριν κλείσω για λίγο τα τετράδια, τις σημειώσεις, τις υπογραμμίσεις και τις σιωπηλές συνομιλίες με τα κείμενα. Κι όπως κάθε φορά που νιώθω την πνευματική ένταση να κορυφώνεται, αναρωτιέμαι πώς θα αποφορτιστώ.

Για μένα, η απάντηση είναι σχεδόν πάντα μία: βιβλία.

Επέλεξα, λοιπόν, ένα ανάγνωσμα που συνομιλεί με την περίοδο που διανύω. Η διατριβή δεν είναι παρά μια απαιτητική διαδρομή: ένα πρωτότυπο ερευνητικό ερώτημα, αυστηρά βήματα, πειθαρχία, διαύγεια σκέψης και συνεχής αναμέτρηση με τον εαυτό. Χρειάζεται ήθος για να επιμείνεις, πάθος για να αντέξεις, λόγο για να τεκμηριώσεις. Κι εδώ ακριβώς αρχίζει να ξετυλίγεται το νήμα του βιβλίου που κρατώ στα χέρια μου.

Σύνοψη

Το Ήθος – Πάθος – Λόγος: Το αρχαίο μυστικό της επιτυχίας του Λεωνίδας Γαλάνης επιχειρεί να φωτίσει ένα διαχρονικό τρίπτυχο: εκείνο που διατύπωσε ο Αριστοτέλης στη Ρητορική του.

«Πώς ένας απλός στρατιώτης επηρέασε τη ζωή 10.000 ανθρώπων;» αναρωτιέται το οπισθόφυλλο. Και από εκεί ξεκινά ένα ταξίδι που διασχίζει αιώνες και σύνορα: από την αρχαιότητα έως την εποχή της διαστημικής εξερεύνησης, από τον Arthur Schopenhauer έως τον Bruce Lee, από τη μουσική βιομηχανία έως τη ζούγκλα της επιβίωσης, από τον Μέγας Αλέξανδρος έως τον «Μπάμπη» της διπλανής πόρτας.

Το μυστικό που —όπως υποστηρίζει— ήταν κρυμμένο σε ένα εγχειρίδιο ρητορικής, έρχεται να μεταφραστεί στη σύγχρονη καθημερινότητα.

Προσωπική άποψη

Τι πραγματικά επιχειρεί να μας πει αυτό το τρίπτυχο; Είναι άραγε μια ακόμη θεωρητική κατασκευή ή μήπως ένας πρακτικός οδηγός ζωής;

Το ερώτημα το αφήνω σκόπιμα ανοιχτό. Γιατί η ουσία του βιβλίου δεν βρίσκεται σε μια έτοιμη απάντηση, αλλά στη διεργασία που προκαλεί στον αναγνώστη.

Όσοι έχουν περιπλανηθεί στον χώρο της αυτοβελτίωσης —ή, όπως συνηθίζεται πλέον να λέγεται, του life coaching— θα διακρίνουν αμέσως ότι το έργο αυτό αποφεύγει τα εύκολα κλισέ. Δεν πρόκειται για ένα ακόμη εγχειρίδιο παρακίνησης που υπόσχεται άμεση μεταμόρφωση. Αντιθέτως, συνδυάζει στοχασμό, ιστορικά παραδείγματα και φιλοσοφική θεμελίωση, επιχειρώντας να δώσει βάθος εκεί όπου συχνά κυριαρχεί η επιφάνεια.

Ιδιαίτερη εντύπωση μου προκάλεσε η αναφορά στην Ασπασία — μια γυναικεία μορφή με ουσιαστική επιρροή στη διανόηση της αρχαίας Αθήνας, που σπάνια αναδεικνύεται με τέτοια έμφαση. Εξίσου σημαντική βρήκα τη συζήτηση γύρω από τον ρόλο του μέντορα· γιατί κανένας στόχος, όσο ατομικός κι αν μοιάζει, δεν κατακτάται απολύτως μόνος.

Η γραφή είναι απλή, καθαρή, χωρίς επιτήδευση — και όμως δεν στερείται ποιότητας. Το βιβλίο διαβάζεται με άνεση, αλλά ταυτόχρονα σε καλεί να σταθείς, να σκεφτείς, να επανεξετάσεις. Δεν απευθύνεται σε ένα στενό, εξειδικευμένο κοινό· αντίθετα, παραμένει προσιτό και ανοιχτό σε κάθε αναγνώστη που αναζητά ένα σταθερό εσωτερικό πυρήνα μέσα στον θόρυβο της εποχής.

Ίσως τελικά γι’ αυτό το επέλεξα αυτές τις μέρες. Γιατί μέσα στην απαιτητική διαδρομή της έρευνας, χρειάζεσαι όχι μόνο γνώση, αλλά και προσανατολισμό.

Καλή ανάγνωση σε όλους.

Σ.