Βιβλιοπωλείο "Δεσμός": Διατηρώντας την Ελληνική ταυτότητα στην καρδιά του Παρισιού

Πριν λίγο καιρό, το ιστορικό βιβλιοπωλείο «Δεσμός» γιόρτασε 30 χρόνια λειτουργίας από την ίδρυσή του από τον Έλληνα Γιάννη Μαυροειδάκο. Πρόκειται για το παλαιότερο και μοναδικό ελληνικό βιβλιοπωλείο στο Παρίσι, που στόχο έχει να διατηρεί ζωντανή τη σχέση με τον ελληνικό πολιτισμό, μέσω λογοτεχνίας, ποίησης και της διάδοσης της ελληνικής γλώσσας και κουλτούρας.

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, υπήρχε η ανάγκη για έναν χώρο που να αντικατοπτρίζει την πνευματική και πολιτιστική ατμόσφαιρα της εποχής. Το όραμα του Δεσμού έγινε πραγματικότητα τον Ιούνιο του 1983, και συνεχίζει να αποτελεί πηγή υπερηφάνειας για τον ελληνισμό στη Γαλλία. Ο Γιάννης Μαυροειδάκος δεν δημιούργησε απλώς ένα βιβλιοπωλείο, αλλά έναν χώρο με ταυτότητα και επιρροή. Στήριξη προσέφεραν πολλοί Έλληνες συγγραφείς και καλλιτέχνες της εποχής, όπως οι Βασίλης Αλεξάκης, Άρης Φακίνος, Αλέκος Φασιανός, Κλεμάν Λεπίδης, Κώστας Αξελός, Ανδρέας Κέδρος, Κώστας Γαβράς, Άδωνις Κύρου, μεταξύ άλλων.

Ο Δεσμός συνεχίζει να λειτουργεί ως βιβλιοπωλείο, εκδοτικός οίκος και σημείο συνάντησης του ελληνισμού στη Γαλλία. Μέσα από τις εκδόσεις του έχουν μεταφραστεί έργα περίπου 30 νεοελλήνων ποιητών, ενώ μεγάλο μέρος των 200 Ελλήνων συγγραφέων που κάθε χρόνο μεταφράζονται στη Γαλλία αποτελεί έργο του Δεσμού, σύμφωνα με το αφιέρωμα της Le Monde.

Το βιβλιοπωλείο βρίσκεται στο νούμερο 14 της Οδού Βαντάμ (Vandamme), στην περιοχή Μονπαρνάς (Montparnasse), και κατά τη διάρκεια πολιτιστικών εκδηλώσεων η περιοχή κλείνει από το πλήθος που συρρέει για να τιμήσει το έργο του Δεσμού και την ελληνική κουλτούρα.

Το Παρίσι είναι πάντα μια καλή ιδέα, Νικολά Μπαρρό

Η Ροζαλί Λοράν, ιδιοκτήτρια ενός μικρού χαρτοπωλείου στο κέντρο του Παρισιού, είναι η πρωταγωνίστρια αυτού του βιβλίου. Ονειροπόλα και αθεράπευτα ρομαντική, αποφασίζει να ανοίξει το χαριτωμένο μαγαζάκι της πιστεύοντας πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που στέλνουν κάρτες αντί να επικοινωνούν απρόσωπα μέσω των κοινωνικών δικτύων.

Για τη Ροζαλί, η αλληλογραφία ήταν μια μαγική διαδικασία, με φυσική υπόσταση: η παραλαβή μιας κάρτας από αγαπημένο πρόσωπο σήμαινε περισσότερα από απλή επικοινωνία· μπορούσες να αγγίξεις την κάρτα, να χαζέψεις τις λεπτομέρειες και να την φυλάξεις στο κουτάκι των όμορφων αναμνήσεων.

Οι μέρες κυλούσαν ήσυχα στην οδό Ντραγκόν, όπου βρισκόταν το χαρτοπωλείο Luna Luna. Λίγες οι ηλιόλουστες μέρες στο Παρίσι, και η Ροζαλί νοσταλγούσε το μπλε χρώμα του ουρανού, που λάτρευε από μικρό παιδί. Αγαπούσε τη ζωγραφική και το διάβασμα, και κάθε μέρα όλο και περισσότερος κόσμος έφτανε στο μαγαζί της για να εικονογραφήσει ευχετήριες κάρτες και καρτ ποστάλ με το ταλέντο και την καλαισθησία της.

Ένα πρωί, στο μαγαζί μπαίνει ένας ηλικιωμένος κύριος, που η Ροζαλί αγνοούσε ότι ήταν ο αγαπημένος συγγραφέας των παιδικών της χρόνων, Μαξ Μαρσαί. Εκείνος της ζητά να εικονογραφήσει το νέο του παιδικό βιβλίο, «Η μπλε τίγρη». Το βιβλίο κυκλοφόρησε και η Ροζαλί το τοποθέτησε στη βιτρίνα του Luna Luna, για να το θαυμάζουν οι περαστικοί και οι πελάτες.