Προσωπικά συμφωνώ με τον Σοπενχάουερ, ο οποίος δεν θεωρεί Τέχνη την «κατάκτηση της ευτυχίας», αλλά την ικανότητα του ανθρώπου να αποφύγει τα δεινά. Αυτή είναι η τέχνη: η διαμόρφωση ενός χαρακτήρα που επιδιώκει τη μεσότητα και όχι την υπερβολή. Το «ευ ζην», δηλαδή η Ευδαιμονία, και όχι η επιφανειακή ευτυχία ή η επιτυχία με αθέμιτα μέσα σε βάρος άλλων, όπως προτείνει ο Μακιαβελισμός.
 |
| Καφές και Βιβλία, στη βεράντα! |
Καφές και Βιβλία, στη βεράντα!
Από τους πενήντα κανόνες ζωής που συνοψίζει ο Σοπενχάουερ, ξεχώρισα δύο:
Ο Επίκτητος Χαρακτήρας
Αναφέρεται στον χαρακτήρα που κτίζει ο άνθρωπος μέσα από τις εμπειρίες του – τον «εμπειρικό χαρακτήρα». Η διαμόρφωση του χαρακτήρα είναι προσωπική διαδικασία και δεν πρέπει να επηρεάζεται από άλλους. Όπως λέει ο Σοπενχάουερ:«Το να μιμείται κανείς ιδιότητες και ιδιαιτερότητες που δεν έχει πρέπει να είναι περισσότερο μεμπτό από το να φοράει τα ρούχα κάποιου άλλου, διότι αυτό είναι σαν να επιβεβαιώνει ο ίδιος την παραφροσύνη του».
Συνεπώς, η δημιουργία ενός καλού χαρακτήρα δεν πρέπει να βασίζεται σε μίμηση, διότι οδηγεί στον αυτο-εξευτελισμό.
Περί Εμπιστοσύνης
Ο δεύτερος κανόνας αφορά ένα «μονίμως επίκαιρο» ζήτημα. Ο Σοπενχάουερ λέει:«Τίποτα δεν είναι πιο χρήσιμο από το να συμπεριφέρεστε δίχως να τραβάτε την προσοχή και να μιλάτε πολύ λίγο με τους άλλους, και πολύ συχνά με τον ίδιο σας τον εαυτό. [...] Κανείς δεν θα κρατήσει για τον εαυτό του αυτό που άκουσε. Κανείς δεν θα πει μόνο όσα άκουσε. Εκείνος που δεν κρατά μια πράξη για τον εαυτό του δεν θα κρατήσει ούτε το όνομα του πράξαντος για τον εαυτό του».
Με αυτόν τον τρόπο, μας υπενθυμίζει ότι όλοι έχουμε κάποιον να εμπιστευόμαστε, αλλά πρέπει να θέτουμε όρια στον εαυτό μας και στη σχέση μας με αυτό το άτομο, ώστε να μην βρεθούμε προ εκπλήξεων.
Πρόκειται για ένα δαιμονικά πνευματώδες εγχειρίδιο, που όλοι πρέπει να διαβάσουμε, σίγουρα περισσότερες από μία φορές, δίνοντας στον εαυτό μας την ευκαιρία να βελτιωθεί μέσα από μικρά, απλά βήματα.
Σ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Πες μας τη γνώμη σου!