Η ερωτική αφύπνιση ενός νέου της επαρχίας, Βασίλης Ξηρός

Αισιόδοξα ξεκίνησε το νέο έτος για το «Καφές και Βιβλία». Στις 7 Ιανουαρίου έφτασε στα χέρια μου το πρώτο βιβλίο της χρονιάς — και δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταιριαστό με τη θεματολογία που συχνά αγαπώ.

Ο τίτλος του: Η ερωτική αφύπνιση ενός νέου της επαρχίας, του Βασίλης Ξηρός, από τις Εκδόσεις Κέδρος.
Θερμές ευχαριστίες στον συγγραφέα για την αποστολή του βιβλίου — αλλά και για την εμπιστοσύνη στο blog μου.

Από την πρώτη στιγμή, αυτό που με κέρδισε ήταν ο τίτλος. Το μυαλό μου πήγε αυθόρμητα στο κλασικό διήγημα του Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Όνειρο στο κύμα. Εκεί επίσης πρωταγωνιστεί ένας νέος της επαρχίας που βιώνει τα πρώτα του ερωτικά σκιρτήματα.

Οι διαφορές, βέβαια, ανάμεσα στα δύο έργα είναι πολλές. Το κοινό τους στοιχείο, όμως, είναι έντονο και διάχυτο: ο ερωτισμός. Η στιγμή εκείνη που η αθωότητα συναντά τον πόθο. Που η φαντασία προηγείται της εμπειρίας.

Φωτογραφία ©: Βασίλης Ξηρός, Καφές και Βιβλία. 

Στο βιβλίο του Ξηρού, η γυναικεία φιγούρα εξιδανικεύεται. Γίνεται αιτία ύπαρξης, ωρίμανσης, επιβεβαίωσης της ανδρικής ταυτότητας. Ο πόθος και η αγνότητα συγκρούονται — και τελικά συνυπάρχουν. Όμως ο ερωτισμός εδώ, σχεδόν πάντα, μένει ανεκπλήρωτος. Και όταν εκπληρώνεται, δεν φέρνει απαραίτητα λύτρωση. Αντίθετα, συχνά πληγώνει.

Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι ο Στέφανος. Παιδί της επαρχίας, μεγαλωμένος σε μια παραδοσιακή οικογένεια. Μαθητής του δημοτικού, μέτριος στα μαθήματα, χωρίς ιδιαίτερη αγάπη για το διάβασμα — μέχρι που ένα βιβλίο γίνεται η αφορμή για να γεννηθεί μέσα του η εικόνα της «ιδανικής γυναίκας». Όμορφη, τρυφερή, σχεδόν πριγκιπική.

Οι γυναίκες γύρω του δεν ανταποκρίνονταν σε αυτό το πρότυπο. Μέχρι που εμφανίζεται η νεαρή δασκάλα του. Μια φιγούρα που ενσαρκώνει την κλασική, διαχρονική ερωτική φαντασίωση: ο μαθητής που ερωτεύεται τη δασκάλα του. Εκείνος τη χαζεύει στο μάθημα, προσπαθεί να είναι διαβασμένος για να κερδίσει το ενδιαφέρον της. Εκείνη αντιλαμβάνεται το αθώο του συναίσθημα και του δείχνει μια ιδιαίτερη συμπάθεια.

Μια χιονισμένη μέρα, η δασκάλα αναγκάζεται να διανυκτερεύσει στο σπίτι της οικογένειάς του. Για τον Στέφανο, είναι η πιο ευτυχισμένη μέρα — και νύχτα — της ζωής του. Όμως η μετάθεσή της έρχεται σαν μαχαίρι στην καρδιά.

Ο χρόνος απαλύνει, αλλά δεν σβήνει.

Στη συνέχεια εμφανίζεται η Σοφία. Η άριστη μαθήτρια της τάξης, κομψή, προσεγμένη — το «σπασικλάκι» που τελικά γίνεται η πρώτη του πραγματική εμπειρία. Το πρώτο φιλί. Μια στιγμή που περίμενε καιρό. Μα όπως συχνά συμβαίνει στην εφηβεία, όλα τελειώνουν απότομα. Τα σχολεία κλείνουν. Η Σοφία φεύγει. Δεν την ξαναβλέπει ποτέ. Το φιλί, όμως, μένει χαραγμένο στη μνήμη.

Πληγωμένος, σκέφτεται να απομακρυνθεί από τον έρωτα. Να «παραιτηθεί» από το γυναικείο φύλο. Όμως πώς μπορεί κανείς να αρνηθεί τον «απαγορευμένο καρπό» όταν εμφανίζεται ξανά μπροστά του; Η επιθυμία ωριμάζει. Οι φαντασιώσεις γίνονται πιο τολμηρές. Η πρώτη ερωτική επαφή, όμως, δεν φέρνει την κάθαρση που περίμενε. Αντίθετα, οδηγεί σε συνέπειες. Η επιθυμία μετατρέπεται σε ενοχή. Η εφηβεία δίνει τη θέση της στην ενηλικίωση.

Και τότε, όλα αλλάζουν.

Η ζωή περνά στα δικά του χέρια. Ο έρωτας δεν είναι πια φαντασίωση — είναι επιλογή, ευθύνη, πράξη.

Το βιβλίο αυτό μιλά για τη διαδρομή από την αθωότητα στην εμπειρία. Για τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στον πόθο και την ενοχή. Για τα πρώτα σκιρτήματα που μας διαμορφώνουν — ακόμη κι αν μας πληγώσουν.

Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όσους αγαπούν τον έρωτα σε κάθε του όψη: την αθώα, την ονειρική, τη σκοτεινή και την ώριμη.

Καλό διάβασμα —
με έναν καφέ δίπλα σας, όπως πάντα. ☕📖

Σ.